10 เรื่องชวนคิด ในสารคดี Lorena อัลตร้ามาราธอนหญิงบน Netflix

10 เรื่องชวนคิด ในสารคดี Lorena เรื่องราวของนักวิ่งอัลตร้ามาราธอนหญิงแห่งเม็กซิโก บน Netflix Documentary

ผมเพิ่งมีเวลาได้เอนหลังนั่งดูภาพยนตร์สารคดี Lorena . Light footed Women มีบน Netflix

ใครเคยดูแล้ว มาคุยกันได้ครับ ส่วนใครที่ยังไม่ได้ชม ข้างล่างนี้ “มีการเปิดเผยเนื้อหาสำคัญของเรื่องกับ ลอเรน่า

หญิงสาวเท้าเบา คนนี้


1. หนังเรื่องนี้มีความยาวเพียง 28 นาที ศูนย์กลาง คือ คุณลอเรน่า รามิเรซ (María Lorena Ramírez) นักวิ่งหญิงอัลตร้ามาราธอน ที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาทาร่าอูมาร่า (Tarahumara) เมือง “ชีวาวา” รัฐทางตอนเหนือของประเทศเม็กซิโก เธอสืบเชื้อสายของชาว “รารามูริ” (Raramuri) 

ชาวรารามูริ มีรากทางเชื้อชาติมาจากสเปน ที่พากันอพยพทางเรืออยู่ในเม็กซิโกตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 โดยปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตให้อาศัยบนที่ราบสูงอย่างสงบสันติ ปิดการติดต่อกับโลกภายนอก ทำให้ในรอบ 400 ปีที่ผ่านมา พวกเขายังมีวิถีชีวิตที่ไม่ถูกรบกวนแม้แต่น้อย ยังปลูกข้าวโพดกินเอง เลี้ยงสัตว์ฝูงเล็กๆ

มีรายงานว่า ภายกลุ่มไม่เคยมีคดีอาชญากรรม ไม่มีใครป่วยเป็นมะเร็งตาย ขนาดวัย 80 ปี ยังวิ่งไกลได้ดี

มีวัฒนธรรมด้วยการวิ่งไกลระดับ 100 ไมล์เป็นปรกติ  วิ่งข้ามเขา วิ่งกันเป็นวันๆ 

ที่พักอยู่หลังเขา เวลาเข้าเมืองที่ต้องเดินทางอย่างน้อย 3 ชั่วโมง ลอเรน่า บอกว่าเธอไม่เคยขึ้นรถประจำทาง ไม่เคยโดยสารขนส่ง เธอไปไหนด้วยเท้าตัวเองตลอดเวลา คนในชุมชนนี้จึงดูมีพละกำลัง มีความเป็นคนหนุ่มคนสาว ไม่มีใครกระเสาะกระแสะ

.

2. ลอเรน่า เป็นลูกสาวของอดีตนักวิ่งอัลตร้ามาราธอนในตำนานคนหนึ่ง

เธอเองไม่ได้รู้ตัวมาก่อนเลยว่า มีฝีเท้าดีเลิศ เพราะไม่ได้ติดต่อกับใคร

วันหนึ่งพ่อบอกให้ไปลงแข่งงานวิ่ง 10 กม. สมัยเด็กๆ แล้วเธอก็ชนะ จากนั้นก็เข้าสู่วงการยาวมาจนถึงตอนนี้ มีเหรียญในรายการต่างๆ นับสิบที่แขวนไว้ในตู้ไม้เก่าๆ

3. แล้วเธอวิ่งเร็วแค่ไหน วิ่งไกลแค่ไหน เรื่องนี้ก็น่าสนใจ แต่ไม่ชวนสนเท่ห์ ว่า ลอเรน่า วิ่งด้วยชุดอะไร รองเท้าอะไรครับ

ในงานแข่งขันงานประเพณีระดับ 100, 110 กิโลเมตร เธอชนะทุกคน วิ่งด้วยรองเท้าแตะและชุดกระโปรงบานประจำเผ่า ชนะด้วยเวลา 12 ชั่วโมงเศษในระยะทาง 100 กม. ในขณะที่นักวิ่งรายอื่นๆ ยังไม่ถึงครึ่งทาง เธอจบแล้ว นักวิ่งรารามูริ มักวิ่งด้วยรองเท้า Sandals ที่ทำขึ้นเอง 

4. คนรอบตัวบอกว่าลอเรน่า เหมือนกวาง เธอรักสงบ ไม่ใช่คนช่างพูดเลย

สาววัย 22 ปี ทำหน้าที่แม่บ้าน ร้องและฟังเพลงกล่อมเด็กนอน เธอไปแข่งด้วยทัศนคติแบบชนะก็ดี แพ้ก็ได้ แต่ถ้าชนะจะได้เงินรางวัลเอามาซื้ออาหาร

สาวผิวน้ำผึ้ง ไม่ประสีประสากับการรับมือกับแฟนคลับที่มาตามถ่ายรูปคู่ ขอเซลฟี้ด้วย ตอนหนึ่งเธอเล่าอินไซด์ว่า “ถ้าวันหนึ่งฉันเกิดวิ่งแพ้ พวกเขาจะยังมารอถ่ายรูปกับฉันอยู่หรือเปล่า”

5. ลอเรน่า เธอติดอันดับผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลทางแฟชั่นของเม็กซิโก เธอเคยขึ้นปกนิตยสาร Vogue Mexico : ฉบับเดือนตุลาคม 2019 โดยทีมงานต้องเดินทางหลายวันกว่าจะไปเจอเธอที่หมู่บ้านอันแสนไกล การลงสื่อครั้งนั้นเองที่เปิดประตูให้เธอเป็นที่รู้จักในวงกว้าง ทำให้แม่สาวกระโปรงบาน อัลตร้ามาราธอน มีฉายาว่า “The Mighthy Lorena”

6. ลอเรน่ามักได้รางวัลเป็นรองเท้าเทรลแบรนด์ดัง ฉากที่เธอเปิดกล่องออกดู มีรองเท้ารุ่นใหม่ แล้วแชมป์หญิงรายนี้บอกว่า “ฉันคงไม่ได้ใส่รองเท้าพวกนี้ลงแข่งหรอก เพราะคนที่ใส่มักวิ่งตามหลังฉันเสมอ” ฉากนี้ดูแล้วจุกดี

7. รองเท้าแตะแบบรัดส้นที่เธอใส่อยู่ ผ่านระยะทางสะสมมาเท่าไหร่แล้ว

ลอเรน่า บอกว่า เธอเคยใส่คู่นี้วิ่ง 100 ไมล์ เคยใส่มันวิ่งลงสนาม 110 กม. รองเท้าคู่เดียวกันนี้ เป็นคู่ที่เธอใส่อยู่บ้าน ใส่ในชีวิตประจำวัน หนังได้ใช้ภาษาภาพพาเราไปสำรวจชีวิตประจำของสาวอัลตร้าบ้านหลังหน้าผา  การไปสนามแข่งของเธอ ก็คือ วันที่เธอออกวิ่งแล้วก็มี Bib ติดที่หน้าอกแค่นั้น อย่างอื่นไม่แตกต่างจากตอนที่เธอวิ่งอยู่ที่หน้าบ้านเลย

8. สนามแข่ง สนามซ้อมของเธอ มีชื่อเรียกว่า “Copper Canyon”

ด้วยลักษณะทางภูมิศาสตร์เป็นภูเขาหินที่สลับซับซ้อนอยู่เหนือระดับน้ำทะเล ตัดสลับกับหน้าผาเธอวิ่งไปบนพื้นหิน และบนทางชันอย่างคล่องแคล่ว กระโปรงบานพริ้วสวย เธอบอกตอนหนึ่งว่า จุดที่ทำให้เธอรู้สึกเหนื่อย คือ เมื่อเลย กม.64 ไปแล้ว ขุ่นพระ ! 

9.  ชาวทาราอูมาร่าอยู่ในสนามแข่งด้วยรองเท้าแตะหรือ Sandals อุปกรณ์น้อยชิ้น ในขณะที่เหล่านักวิ่งอัลตร้าเทรลจากต่างเมือง พวกเขาและเธอแต่งกายมีอุปกรณ์เทรลครบครันแบบภาพที่เราคุ้นตา การวิ่งที่นำพวกเรากลับคืนสู่ธรรมชาตินั้น ถ้าได้วิ่งตัวเบาๆ อย่างทาราอูมาร่าก็คงดีไม่น้อย  ลอเรน่า มีเป้น้ำ และหักกิ่งไม้ตามเท้าเป็นเทรคกิ้งโพล เธอใช้แค่นี้ ใช้เท่าที่จะใช้

10. ระหว่างเรซ เธอแค่อยากขับเคลื่อนตัวเองไปข้างหน้า วิ่งไปท่ามกลางต้นไม้ ภูเขาสูง มีภาพที่เธอมาวิ่งมาราธอนในเมือง ผ่านตึกคอนกรีตสูงๆ ทางถนนเรียบ มีฝูงชนส่งเสียงเชียร์ มีเพื่อนนักวิ่งเรียงราย ดูจะไม่ใช่ทางนัก

บทสรุป

หากคุณเป็นนักวิ่งสายอัลตร้า เมื่อได้ผ่านตา 28 นาทีของหนังเรื่องนี้ อาจมีส่วนที่ทำให้คิดถึงทางเทรลต่างๆ ที่เคยผ่าน ‘เท้า’ ผ่าน ‘ใจ’ มา คิดถึงการได้อยู่กับตัวเอง อยู่กับธรรมชาติ

แค่การเคลื่อนที่ไป ก็ให้ความสุขสุดล้ำค่า แบบไม่ต้องพูดออกมา หรืออวดใคร

แค่การได้เห็นท้องฟ้า ได้ผ่านสายลมเย็น ก็เป็นความสุขแบบอัลตร้า

ความสุขที่เกิดขึ้นมาก ทวีคูณแล้วมากกว่าระยะทางที่คิดว่าเคยไกลเสียอีก

ไม่ว่าจะเป็นทาง 50K, 100K แต่สำหรับนักวิ่งอัลตร้าและลอเรน่า มีทางเดียว คือ ทางที่ได้ไปต่อไป

หนังเรื่องนี้ส่งแมสเสจเข้ามาในความคิดผม ทำนองว่า ยิ่งเรียบง่ายเท่าไหร่ เรายิ่งเข้าถึงความสุขภายในเท่านั้น

ลอเรน่าไปยืนที่หน้าผา มองวิวไปไกลสุดลูกหูลูกตา เธอก้มลงหยิบก้อนหินก้อนเล็กๆ มาขว้างออกไป นั้นเป็นวันที่ช่างมีความสุข มีอิสระ และมีความพึงพอใจ

“ฉันน่าจะวิ่งไปเรื่อย วิ่งไปจนแก่ วิ่งไปจนกว่าจะวิ่งไม่ได้”

นั่นคือ บทส่งท้ายที่เธอบอกกับผู้ชม


ที่มา – Netflix

สมาชิก Netflix เข้าไปชมได้ที่นี่

Shopping Cart
There are no products in the cart!
Subtotal
฿
Total
฿
Continue Shopping
0